Fruška Gora se prostire dužinom od 75 kilometara u Srbiji i Hrvatkoj, zauzima površinu od 25.535 km². 1960. godine proglašena je prvim nacionalnim parkom u Srbiji. Crveni Čot je najviši vrh planine (539m) ali planinu karakteriše još nekoliko značajnih vrhova kao što su Stražilovo (321m), Iriški Venac (451m), Veliki Gradac (471m)...
Naziv planine „Fruška“ potiče od reči etnonima Franak što ukazuje da su Franci naseljavali ili kontrolisali ovu planinu.
Fruška gora se na latinskom jeziku kaže Alma Mons.
Fruška gora je ostrvska, stara gromadna planina. Doline i padine su prekrivene livadama, pašnjacima i žitnim poljima. Na padinama su voćnaci i vinogradi sa čuvenim vinskim podrumina, a delovi viši od 300m su orasli gustom listopadnom šumom. Frušku goru karakteriše najveća koncentracija lipove šume u Evropi. Najčešće životinjske vrste koje se mogu naći na planini su: srna, jelen, muflon, lisica, divlja svinja, kuna, divlja mačka, šakal, zec ...
Najznačajniji spomenik kulture predstavljaju 17 manastira Srpske pravoslavne crkve raspoređenih po celoj planini. Podignuti su kao zadužbine srpskih vladarskih porodica, nakon što je, u kasnom srednjem veku pod pritiskom Turaka, težište srpske duhovne i kulturne baštine pomereno na sever.
Fruškogorski manastiri su: Beočin, Bešenovo, Vrdnik, Velika Remeta, Grgeteg, Đipša, Jazak, Krušedol, Kuveždin, Mala Remeta, Novo Hopovo, Petkovica, Privina Glava, Rakovac, Staro Hopovo, Fenek i Šišatovac.
Na planini se nalaze nekoliko utvrđenja, među kojima su Petrovaradinska tvrđava i Vrdnička kula koja je u ruševinama.
